Van een slechte eerste ervaring met een handpan, tot de trotse eigenaar van twee prachtige instrumenten, naar een lente en zomer vol optredens, ga ik verder in oktober 2022.
Via Instagram volgde ik Konstantin Rößler al een tijdje. In mijn ogen één van de beste handpanspelers van dit moment. Er zit een bepaalde diepgang in zijn spel waar ik enorm door geïnspireerd raak. In oktober liet hij via de stories weten dat hij 1:1 handpan retreats organiseerde bij hem thuis in Oostenrijk.
Ik voelde meteen een dikke vette “JA” en stuurde hem een bericht en na een fijn gesprek, prikten we een driedaagse 1:1. Omdat ik geen rijbewijs heb, zocht ik uit of ik er met de trein kon komen. Er was zowaar een verbinding van Amersfoort naar Spittal an der Drau. Daar zou Konstantin mij van het station op kunnen komen halen.
Het zou een treinreis van 14 uur zijn, een behoorlijke reis voor 3 dagen Oostenrijk. Geregeld dat mijn vrouw Caroline ook mee kon, daar met mij kon overnachten en voor de 5 dagen daarna een appartement in de buurt geboekt, zodat we er echt even tussenuit konden zijn met z’n 2en.
Na een mooie reis door een veranderend landschap kwamen we even voor middernacht aan in Spittal waar Konstantin ons opwachtte. Wat een vreugde om hem te ontmoeten en een instant connectie te voelen.
In de dagen die volgden, heb ik enorm veel van hem geleerd. We hebben gesproken over wat het instrument kan doen met je als speler, we hebben heel veel oefeningen gedaan, veel samen gespeeld, enorm veel gelachen, heerlijk gegeten, de wondermooie natuur ontdekt en naast dat ik op dat moment zijn leerling was, ontstond er ook een diep gewortelde vriendschap.
Naast dit alles werd ik ook verliefd op zijn Manik C Ashakiran 17 handpan. Deze liefde kreeg nog een staartje…
Uiteindelijk zijn we na het retreat nog een paar keer met Konstantin op pad geweest, maakte ik een video promo voor zijn eerste album en leende hij mij zijn Ayasa F# Low Pygmy & C# Pygmy uit om te ontdekken.
Hij bracht ons op de laatste dag weer naar het station en Caroline & ik reisden naar huis. Allebei een enorm waardevolle ervaring rijker en ik een rugzak vol met oefeningen en een diepere verbinding met mijn instrument.
Wat ik deed met het geleerde, lees je in dit artikel.