Hoe mijn handpanreis begon, kun je lezen in dit artikel. Ik pak hem weer op in mei 2022.
Toen plaatste ik een oproep op Facebook met de vraag of er iemand was met een mooie tuin incl. bezoek/publiek en in was voor een handpan optreden. Daar kwam één concrete reactie uit, uit Leusden. En wel bij de buurman van mijn moeder.
Ik kwam daar samen met mijn vrouw Caroline, inmiddels ook handpan supporter en volleerd roadie, aan op 15 mei en daar zaten een zestal onbekende mensen in een mooie tuin. Ik zette mijn handpannen neer. Handpannen, want in april investeerde ik in een Samasta F#2 Pygmy handpan, weer via Handpanshop.nl.
Na al die uren oefenen had ik inmiddels enigszins een repetoir. Tenminste ik had verschillende manieren om te starten. Ik speelde nooit hetzelfde en improviseerde steeds vanuit een bepaald startpunt.
Ergens heel spannend, aan de andere kant is improviseren er met de paplepel ingegoten toen ik op mijn 12e bij de plaatselijke toneelvereniging mocht en van mijn 24e tot 32e als CliniClown bij Stichting CliniClowns Nederland werkte. Maar goed, zonder rol en als mijzelf muziek maken, vanuit mij en geen idee hebben of de luisteraars het zouden kunnen waarderen, dat was toch wel nieuw.
Een enorm leerzame ervaring met een enthousiast publiek en een kritische Ralf die vond dat hij meer had kunnen ontspannen. Toch smaakte dit naar meer en gaf ik verschillende optredens in verschillende settings. Zo was ik bijna wekelijk te vinden bij Open Mic Amersfoort, ondersteunde ik yogalessen, meditatiesessies, ceremonies, speelde ik meerdere malen voor paarden (en hun baasjes), gaven Caroline & ik maandelijks huiskamer relaxconcerten en vond in de zomer van 2022 het eerste Handpan & Sup concert plaats.
Een samenwerking met Eemsuppen uit Amersfoort. Caroline en ik in de kano, de luisteraars op de sup, peddelend naar een mooi stukje natuur en tijdens de zonsondergang spelen op het water terwijl iedereen op zijn of haar board lag. Een prachtige ervaring. Inmiddels doen we dit alweer voor het derde jaar met veel plezier en succes.
Enorm veel ervaringen in de pocket, maar ik was nog lang niet klaar. Het was geen tijd voor méér van dit, het was tijd voor integratie, voor minder, maar dieper. Toen leerde ik Konstantin Rößler kennen.